Der Oggauer Dialekt - Leseprobe 1

Ougau umd da Wei(n)
Audiovortrag

Franz Hannabauer liest:
Ougau umd da
Wei(n)


Griaß Goud ban ums - in Buargnlaumd,
ban ums dal|e|ibt ma-r-ollahaumd.

Heart ma van Ougau,
deinkt ma gleih af Wei(n),
sou sulls ah-r-ollwül
in den Joahrtausnd sei(n) !

Schou Költn, Röüma, deitschi Siedla,
Zigeina, Tiarkn, Hohzatfiedla,
Fiarschtn, Grofn, oarmi Teifül,
kuarz umd guit - es gibt koan Zweifül:

D|e|i oll hobm umsarn Wei(n) eintd|e|ickt,
dar Ougaua
hout j|e|idn gschmeickt,
ow reich - ow oarm,
ow gsumd - ow kraung,
[1] in Russn guar a bissl z'laung !

Va-r-umsarn Wei(n)
kimmst leicht zan Trama,
a Keinna dearf 'n nit vasama:
Er h|e|ibt sei(n) Glasl in die Heh':
Der Wei(n) is kloar wia-r-Olpmsee;

Da Duft steigt auf -
ma schm|e|ickt die Suartn -
wia Rosnhauch van Pfoarraguartn.

Umd earscht da Gschmock
eintpuppt sih schnöll
ols Elixier - fiar Leiw umd Söl.

A Wei(n) wia Gold - oda Rubin:
jo - der is gsumd - a Medizin !

Deis woaß ma seit da Röümazeit;
schou sölm hobm fraummi, gscheidi Leit'
in Totn umsarn Wei(n) mitgeibm:
Wer Ougaua trinkt,
kou ewich l|e|ibm.

Niar hout da Wei(n) a Duobülgsicht,
er is Wuhltäta-r-umd Bösewicht:
Gehst mäißich um mit eahm,
is's guit,
gspiarst Freid umd Lust -
ouft Troust umd Muit;

Saufst 'n niar oi - gaumz auhmni Moß,
sa bindst in schiachstn Teifiil los
umd follst van siebmtn Himmül grod
oi ins Öüleind - umd bist tot.

Fiar Ougau hout seit oltars her
da Wei(n) schou Wuhlstaumd broucht
umd Eahr'.
Umsri Leit' hobm ollwül gwisst,
dass ma drei Socha nit vagisst:
Hearrgoud - Oarwat - Feiastumdn;
umd sou hobm s' a jeids Mul wieda gfumdn
eahnarn [2]Wei - va friah bis spot,
a bissl laungsaum - owa grod !

Es is sou Brauh in umsra Gmoa:
Feiern sull ma nit alloa(n),
dou braucht ma vüli liawi Gäist';
niar mitanaumda gibt's a Feist;

umd moucha deinkt sih
in da Ghoam:
Bist d' in Ougau -
bist d' dahoam!

Gedicht von SR Franz Hannabauer


[1]
spielt auf die schwere Zeit der Besatzung
(1945-1955) durch russische (trinkfreudige,
oft randalierende) Soldaten nach dem 2. Weltkrieg an

[2]
W|e|i = "Weg";
vgl. Wei(n) – "Wein"
bzw. Wei = "Weib" (im dritten Gedicht)

 
Text: SR Franz Hannabauer
 
zurück